1234111

بررسی مسئله غدیر خم از منظر فقها و صحاح سته و امامت علی بن ابی‌طالب (ع)

هادی حسن زاده عراقی

مقدمه

واقعه غدیر خم یکی از مهم‌ترین و سرنوشت‌سازترین رویدادهای تاریخ اسلام است که در سال دهم هجری، در مسیر بازگشت پیامبر اکرم (ص) از حجة الوداع رخ داد. پیامبر در این واقعه، علی بن ابی‌طالب (ع) را به عنوان «مولای» مسلمانان معرفی کرد و از مردم خواست به او بیعت کنند. این واقعه نه تنها از نظر تاریخی، بلکه از منظر فقهی، کلامی و سیاسی اهمیت ویژه‌ای دارد و محور بسیاری از مباحث امامت و جانشینی پیامبر اسلام محسوب می‌شود.

در این مقاله، ابتدا به شرح تاریخی و روایی واقعه غدیر خم می‌پردازیم، سپس دیدگاه فقهای شیعه و اهل سنت را درباره این واقعه بررسی می‌کنیم و در ادامه به تحلیل حدیث غدیر در منابع صحاح سته می‌پردازیم. در نهایت، اهمیت امامت علی بن ابی‌طالب (ع) و پیامدهای این واقعه را مورد بحث قرار می‌دهیم.


شرح تاریخی واقعه غدیر خم

۱.۱ زمینه تاریخی

در سال دهم هجری، پیامبر اسلام (ص) پس از انجام مراسم حج الوداع، در مسیر بازگشت به مدینه، در منطقه‌ای به نام غدیر خم توقف کرد. غدیر خم منطقه‌ای بین مکه و مدینه است که در آنجا پیامبر جمعی از مسلمانان را گرد آورد و سخنرانی تاریخی خود را ایراد کرد.

۱.۲ متن حدیث غدیر

متن مشهور حدیث غدیر که در منابع مختلف نقل شده، به این صورت است:

«من کنت مولاه فهذا علی مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه»

ترجمه: «هر کس من مولای او هستم، این علی مولای اوست. خدایا، دوست بدار کسی را که او را دوست دارد و دشمن بدار کسی را که با او دشمن است.»

این جمله کوتاه اما پرمعنا، محور اصلی واقعه غدیر است که پیامبر در آن علی (ع) را به عنوان رهبر و سرپرست مسلمین معرفی کرد.

۱.۳ نزول آیات مرتبط

پس از واقعه غدیر، آیه ۶۷ سوره مائده (آیه تبلیغ) و آیه ۳ سوره مائده (آیه اکمال دین) نازل شده‌اند که به اعتقاد بسیاری از مفسران شیعه و اهل سنت، مرتبط با این واقعه و نصب امامت علی (ع) هستند:

  • آیه تبلیغ: «یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ»
  • آیه اکمال دین: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا»

دیدگاه فقها درباره غدیر خم

۲.۱ دیدگاه فقهای شیعه

فقهای شیعه از جمله علامه امینی در کتاب «الغدیر» و دیگر دانشمندان شیعه، واقعه غدیر را به عنوان نصب رسمی امامت و جانشینی علی بن ابی‌طالب توسط پیامبر اسلام می‌دانند. آنان معتقدند که پیامبر با این اعلام، ولایت و رهبری دینی و سیاسی را به علی (ع) سپرد و این امر به عنوان تکمیل دین و اتمام نعمت الهی بر مسلمانان بوده است.

شیعه بر این باور است که غدیر خم، نقطه عطفی در تثبیت امامت علی (ع) است و بیعت مردم در آنجا، پذیرش ولایت او بوده است. همچنین، آیات تبلیغ و اکمال دین را شاهدی بر این مدعا می‌دانند که دین اسلام با نصب علی (ع) کامل شده است.

۲.۲ دیدگاه فقهای اهل سنت

اهل سنت نیز به نقل حدیث غدیر در منابع خود اهمیت داده‌اند، اما در تفسیر آن اختلاف نظر دارند. برخی از فقهای اهل سنت مانند ابن حجر عسقلانی، حافظ ابن کثیر، ترمذی و نسائی حدیث غدیر را نقل کرده‌اند و آن را به عنوان حدیث صحیح پذیرفته‌اند.

با این حال، بسیاری از اهل سنت غدیر را به عنوان اعلام محبت و احترام علی (ع) و رفع کینه‌ها می‌دانند و نه به عنوان نصب رسمی جانشینی. آنان معتقدند که پیامبر در این سخنرانی، علی (ع) را به عنوان دوست و سرپرست معرفی کرده، اما جانشینی پس از خود را به صورت دیگری تعیین کرده است.

۲.۳ نظرات میانه

برخی از دانشمندان اهل سنت نیز با پذیرش حدیث غدیر، آن را به عنوان یکی از دلایل فضیلت علی (ع) می‌دانند، اما معتقدند که جانشینی پیامبر باید از طریق شور و مشورت صحابه تعیین شود.


حدیث غدیر در صحاح سته

۳.۱ اهمیت حدیث غدیر در منابع اهل سنت

احادیث مربوط به غدیر خم در شش کتاب معتبر حدیثی اهل سنت (صحاح سته) آمده است. این نقل‌ها نشان‌دهنده اهمیت و صحت سند این حدیث است. برخی از این منابع عبارتند از:

  • سنن ترمذی: ترمذی حدیث غدیر را نقل کرده و آن را حدیث حسن یا صحیح دانسته است.
  • سنن نسائی: نسائی نیز حدیث غدیر را آورده و بر صحت آن تأکید کرده است.
  • مسند احمد بن حنبل: احمد بن حنبل نیز این حدیث را نقل کرده است.
  • صحیح بخاری و صحیح مسلم: اگرچه حدیث غدیر به صورت مستقیم در این دو کتاب نیامده، اما روایات مرتبط با فضایل علی (ع) و جانشینی او در آنها وجود دارد.

۳.۲ تحلیل سند حدیث غدیر

بررسی سند حدیث غدیر نشان می‌دهد که راویان آن از صحابه و تابعین معتبر و مورد قبول اهل سنت هستند. این امر موجب شده که حدیث غدیر از نظر سندی یکی از احادیث صحیح و معتبر شناخته شود.

۳.۳ تفاوت در تعبیرات و تفاسیر

با وجود صحت سند حدیث، تفاوت در تعبیرات و تفسیر آن موجب اختلاف در برداشت‌ها شده است. برخی تعبیر «مولی» را به معنای سرپرست و جانشین می‌دانند و برخی دیگر آن را به معنای دوست و ولی می‌گیرند.


اهمیت و پیامدهای غدیر خم

۴.۱ تثبیت امامت و ولایت علی (ع)

غدیر خم به عنوان نقطه عطفی در تثبیت امامت و ولایت علی (ع) شناخته می‌شود. پیامبر اسلام با اعلام «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» ولایت و رهبری دینی و سیاسی جامعه اسلامی را به علی (ع) سپرد.

۴.۲ بیعت گسترده صحابه

پس از اعلام پیامبر، صحابه حاضر در غدیر خم به علی (ع) بیعت کردند و این امر نشان‌دهنده پذیرش عمومی ولایت او بود. این بیعت به عنوان یکی از اسناد مهم امامت علی (ع) در تاریخ اسلام مطرح است.

۴.۳ کامل شدن دین اسلام

نزول آیه اکمال دین پس از واقعه غدیر، نشان‌دهنده کامل شدن دین اسلام با نصب امامت علی (ع) است. این آیه تأکید می‌کند که دین اسلام با این امر به کمال رسیده و نعمت الهی بر مسلمانان تمام شده است.

۴.۴ تأثیر بر تاریخ سیاسی اسلام

واقعه غدیر خم نقش مهمی در شکل‌گیری تاریخ سیاسی اسلام داشته است. اختلافات بعدی در جانشینی پیامبر و شکل‌گیری مذاهب اسلامی، ریشه در برداشت‌های متفاوت از این واقعه دارد.


نقدها و پاسخ‌ها

۵.۱ نقدهای اهل سنت

برخی اهل سنت معتقدند که پیامبر در غدیر خم علی (ع) را به عنوان جانشین منصوب نکرده بلکه فقط مقام ولایت و دوستی او را اعلام کرده است. آنان به عدم وجود بیعت عمومی در آن زمان و برخی روایات دیگر استناد می‌کنند.

۵.۲ پاسخ‌های شیعه

شیعه با استناد به منابع معتبر روایی و تاریخی، پاسخ‌های مستدل به این نقدها ارائه داده است. آنان معتقدند که بیعت در غدیر خم به صورت گسترده انجام شده و آیات قرآن نیز نصب امامت را تأیید می‌کند.

۵.۳ بررسی تاریخی و روایی

تحلیل تاریخی و روایی نشان می‌دهد که واقعه غدیر خم از نظر سندی و محتوایی یکی از معتبرترین و مهم‌ترین رویدادهای تاریخ اسلام است و نمی‌توان آن را صرفاً به عنوان اعلام محبت یا دوستی تعبیر کرد.


نتیجه‌گیری

واقعه غدیر خم به عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ اسلام، نقش اساسی در تعیین رهبری و امامت علی بن ابی‌طالب (ع) دارد. این واقعه از منظر فقهای شیعه به عنوان نصب رسمی امامت و جانشینی پیامبر شناخته می‌شود و از نظر اهل سنت نیز حدیث آن در منابع معتبر نقل شده است.

با توجه به تحلیل‌های تاریخی، روایی و فقهی، می‌توان نتیجه گرفت که غدیر خم نقطه عطفی در تثبیت ولایت و امامت علی (ع) بوده و پیامبر اسلام (ص) با این اعلام، رهبری جامعه اسلامی را به او سپرده است. این امر موجب کامل شدن دین اسلام و اتمام نعمت الهی بر مسلمانان شده است.


منابع و مآخذ

  1. علامه امینی، محمد باقر، «الغدیر»، تهران: دار الکتب الاسلامیه، چاپ اول.
  2. الطبری، محمد بن جریر، «تاریخ الطبری»، بیروت: دار التراث، چاپ اول.
  3. ابن اثیر، جمال الدین، «الکامل فی التاریخ»، بیروت: دار الکتب العلمیه، چاپ اول.
  4. ترمذی، محمد بن عیسی، «سنن ترمذی»، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  5. نسائی، احمد بن شعیب، «سنن نسائی»، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  6. ابن حجر عسقلانی، «فتح الباری»، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  7. تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، تهران: انتشارات اسوه.
  8. تفسیر رازی، فخرالدین رازی، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  9. شیخ مفید، «الارشاد»، قم: انتشارات اسلامی.
  10. سید بن طاووس، «اقبال الاعمال»، قم: انتشارات اسلامی.

TasvirShakhes-Kashani-13951209-SireSiyasiHazrateZahraS-ThaqalainSite

سیره سیاسی حضرت زهرا (س) از منظر علی شریعتی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی


هادی حسن زاده عراقی

مقدمه

حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، دختر پیامبر اسلام (ص)، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های تاریخ اسلام است که نقشی بی‌بدیل در عرصه‌های مختلف اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایفا کرده است. سیره سیاسی حضرت زهرا (س) به عنوان یک زن مسلمان و دختر پیامبر، در دوران حساس پس از رحلت پیامبر (ص) و در مواجهه با تحولات سیاسی آن زمان، اهمیت ویژه‌ای دارد. بررسی این سیره سیاسی از منظر دو شخصیت معاصر و تأثیرگذار در اندیشه سیاسی ایران، یعنی علی شریعتی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی، می‌تواند ابعاد مختلف این نقش را روشن سازد و فهم عمیق‌تری از جایگاه حضرت زهرا (س) در تاریخ اسلام و سیاست معاصر ارائه دهد.

علی شریعتی، متفکر و جامعه‌شناس معاصر ایرانی، با نگاهی انقلابی و تاریخی، حضرت زهرا (س) را نماد مقاومت و مبارزه سیاسی معرفی می‌کند. از سوی دیگر، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، سیاستمدار برجسته و رئیس سابق مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری ایران، با تحلیل حقوقی و سیاسی، سیره حضرت زهرا (س) را در چارچوب دفاع از حق و عدالت سیاسی بررسی می‌کند. این مقاله تلاش دارد با بررسی دقیق دیدگاه‌های این دو شخصیت، سیره سیاسی حضرت زهرا (س) را در بستر تاریخی و معاصر تحلیل نماید.


جایگاه سیاسی حضرت زهرا (س) در تاریخ اسلام

حضرت زهرا (س) در تاریخ اسلام به عنوان دختر پیامبر (ص) و همسر امام علی (ع) جایگاهی ویژه دارد. او نه تنها به عنوان یک زن نمونه و الگوی اخلاقی شناخته می‌شود، بلکه نقش برجسته‌ای در تحولات سیاسی پس از رحلت پیامبر (ص) ایفا کرده است. پس از وفات پیامبر (ص)، مسئله جانشینی و حکومت اسلامی به یکی از مهم‌ترین مسایل سیاسی تبدیل شد و حضرت زهرا (س) به عنوان یکی از مدافعان حق امام علی (ع) در این زمینه فعال بود.

یکی از مهم‌ترین رویدادهای سیاسی که حضرت زهرا (س) در آن نقش داشت، مسئله فدک بود؛ فدک باغی بود که پیامبر اسلام (ص) در زمان حیات خود به حضرت زهرا (س) بخشیده بود. پس از رحلت پیامبر، حکومت وقت فدک را مصادره کرد و حضرت زهرا (س) با استناد به آیات قرآن و سنت پیامبر، حق خود را مطالبه نمود. این مسئله نه تنها یک موضوع مالی، بلکه نمادی از حق مشروع ولایت و حکومت بود که حضرت زهرا (س) با آن مقابله کرد.


سیره سیاسی حضرت زهرا (س) از منظر علی شریعتی

2.1 نگاه کلی علی شریعتی به حضرت زهرا (س)

علی شریعتی، متفکر و روشنفکر اسلامی، در آثار خود به ویژه در کتاب «فاطمه فاطمه است»، حضرت زهرا (س) را نمادی از مبارزه و مقاومت سیاسی معرفی می‌کند. شریعتی معتقد است که حضرت زهرا (س) نه تنها یک زن نمونه اخلاقی، بلکه یک رهبر سیاسی و انقلابی بود که در برابر ظلم و تحریف حق ایستاد.

شریعتی حضرت زهرا (س) را در بستر تاریخی دوران خود تحلیل می‌کند؛ دورانی که اسلام تازه شکل گرفته بود و نیروهای مختلف سیاسی و اجتماعی در تلاش برای تعیین سرنوشت حکومت اسلامی بودند. او معتقد است که حضرت زهرا (س) با آگاهی سیاسی و شناخت عمیق از اسلام، در برابر تحریفات و انحرافات سیاسی مقاومت کرد و حقانیت ولایت امام علی (ع) را به دفاع گرفت.

2.2 تحلیل نقش حضرت زهرا (س) در تحولات پس از رحلت پیامبر

شریعتی تأکید دارد که حضرت زهرا (س) با حضور فعال در مجالس سیاسی، سخنرانی‌های تاثیرگذار و دفاع از حق ولایت، نقش مهمی در مقابله با سیاست‌های ناعادلانه داشت. او به ویژه به خطبه فدکیه اشاره می‌کند که حضرت زهرا (س) در آن با استدلال‌های قوی، حق خود و امام علی (ع) را مطرح نمود.

از نظر شریعتی، حضرت زهرا (س) نمادی از مقاومت در برابر ظلم و بی‌عدالتی است که نه تنها در عرصه خانوادگی، بلکه در عرصه سیاسی نیز فعال بود. او معتقد است که این مقاومت سیاسی حضرت زهرا (س) الهام‌بخش نهضت‌های اسلامی و انقلابی در تاریخ معاصر ایران و جهان اسلام بوده است.

2.3 ویژگی‌های سیره سیاسی حضرت زهرا (س) در نگاه شریعتی

  • مقاومت فعال و آگاهانه: حضرت زهرا (س) به عنوان یک زن آگاه و فعال سیاسی، در برابر تحریفات سیاسی و ناعدالتی‌ها ایستاد.
  • استفاده از استدلال و منطق: ایشان با بهره‌گیری از آیات قرآن و سنت پیامبر، حقانیت ولایت و مالکیت فدک را اثبات کرد.
  • نماد عدالت‌خواهی: حضرت زهرا (س) به عنوان نماد عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم شناخته می‌شود.
  • الهام‌بخش نهضت‌های انقلابی: سیره سیاسی ایشان الهام‌بخش جنبش‌های اسلامی و انقلابی در قرون بعدی بوده است.

سیره سیاسی حضرت زهرا (س) از منظر علی اکبر هاشمی رفسنجانی

3.1 نگاه کلی هاشمی رفسنجانی به حضرت زهرا (س)

علی اکبر هاشمی رفسنجانی، سیاستمدار و تحلیلگر برجسته سیاسی، سیره سیاسی حضرت زهرا (س) را از منظر حقوقی و سیاسی بررسی می‌کند. وی معتقد است که حضرت زهرا (س) با دفاع از حق مالکیت فدک و ولایت امام علی (ع)، نقش مهمی در تثبیت اصول عدالت و حقانیت در سیاست اسلامی داشت.

هاشمی رفسنجانی بر این باور است که مسئله فدک، یکی از مهم‌ترین مسائل سیاسی و حقوقی زمان حضرت زهرا (س) بود که نشان‌دهنده تضاد میان حق و باطل در عرصه حکومت اسلامی است.

3.2 تحلیل مسئله فدک و دفاع حقوقی حضرت زهرا (س)

هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌های خود به مستندات تاریخی و فقهی اشاره می‌کند که حضرت زهرا (س) با استناد به آنها، مالکیت خود بر فدک را اثبات کرد. وی معتقد است که این دفاع نه تنها یک موضوع مالی، بلکه نمادی از دفاع از حق ولایت و مشروعیت حکومت امام علی (ع) بود.

از نظر هاشمی رفسنجانی، مصادره فدک توسط حکومت وقت، مغایر با کتاب و سنت بود و حضرت زهرا (س) با استناد به آیات قرآن (مانند آیه 5 سوره احزاب) و روایات پیامبر، حق خود را پیگیری کرد. این مسئله نشان‌دهنده اهمیت حقوق و عدالت در سیاست اسلامی است.

3.3 ویژگی‌های سیره سیاسی حضرت زهرا (س) در نگاه هاشمی رفسنجانی

  • دفاع حقوقی و فقهی: حضرت زهرا (س) با استناد به مستندات دینی، حق خود را در برابر مصادره فدک پیگیری کرد.
  • نماد عدالت و حق‌طلبی: ایشان نماد دفاع از حق و عدالت در سیاست اسلامی است.
  • تثبیت حق ولایت: دفاع حضرت زهرا (س) از فدک، نمادی از دفاع از حق ولایت امام علی (ع) و مشروعیت حکومت است.
  • تأثیرگذاری در سیاست اسلامی: سیره سیاسی ایشان نشان‌دهنده اهمیت حقوق و عدالت در ساختارهای سیاسی اسلامی است.

مقایسه و جمع‌بندی دیدگاه‌ها

4.1 نقاط اشتراک دیدگاه‌ها

  • هر دو شخصیت، حضرت زهرا (س) را به عنوان نماد مقاومت و دفاع از حق و عدالت سیاسی می‌دانند.
  • حضرت زهرا (س) را فعال سیاسی و آگاه معرفی می‌کنند که در برابر تحریفات و ظلم ایستادگی کرد.
  • مسئله فدک را به عنوان یکی از مهم‌ترین مسائل سیاسی و حقوقی زمان حضرت زهرا (س) برجسته می‌دانند.
  • سیره سیاسی حضرت زهرا (س) را الهام‌بخش نهضت‌های اسلامی و عدالت‌خواهی می‌شناسند.

4.2 تفاوت‌های دیدگاه‌ها

  • علی شریعتی بیشتر بر جنبه انقلابی، مقاومت و آگاهی سیاسی حضرت زهرا (س) تأکید دارد و او را نماد مبارزه سیاسی می‌داند.
  • علی اکبر هاشمی رفسنجانی بیشتر بر جنبه حقوقی، فقهی و دفاع از حق در چارچوب قوانین اسلامی تأکید می‌کند و سیره حضرت زهرا (س) را در قالب دفاع از حق ولایت و عدالت سیاسی تحلیل می‌کند.


اهمیت مطالعه سیره سیاسی حضرت زهرا (س) در دوران معاصر

مطالعه سیره سیاسی حضرت زهرا (س) از منظر اندیشمندان معاصر مانند علی شریعتی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی، اهمیت ویژه‌ای دارد. این مطالعه می‌تواند به درک بهتر نقش زنان در سیاست اسلامی، اهمیت عدالت و حق در حکومت اسلامی و الهام‌بخشی برای جنبش‌های عدالت‌خواهانه و انقلابی کمک کند.

حضرت زهرا (س) به عنوان یک الگوی سیاسی، نشان می‌دهد که زنان نیز می‌توانند در عرصه‌های سیاسی فعال و مؤثر باشند و با آگاهی و استدلال، در دفاع از حق و عدالت نقش‌آفرینی کنند. همچنین، مسئله فدک و دفاع حضرت زهرا (س) از آن، نمونه‌ای از اهمیت حقوق و عدالت در سیاست اسلامی است که می‌تواند الگویی برای سیاستمداران و فعالان سیاسی امروز باشد.


نتیجه‌گیری

سیره سیاسی حضرت زهرا (س) به عنوان دختر پیامبر و همسر امام علی (ع)، در تاریخ اسلام نقشی بی‌بدیل دارد. از منظر علی شریعتی، حضرت زهرا (س) نماد مبارزه سیاسی، مقاومت و آگاهی انقلابی است که با قدرت استدلال و نفوذ معنوی، حقانیت ولایت و عدالت را حفظ کرد. از دیدگاه علی اکبر هاشمی رفسنجانی، سیره سیاسی حضرت زهرا (س) در دفاع حقوقی و فقهی از مالکیت فدک و حق مشروع ولایت تجلی یافته است که اهمیت حقوق و عدالت در سیاست اسلامی را نشان می‌دهد.

مطالعه و تحلیل این سیره سیاسی می‌تواند به درک عمیق‌تر نقش زنان در سیاست اسلامی، اهمیت عدالت و حق در حکومت اسلامی و الهام‌بخشی برای جنبش‌های عدالت‌خواهانه معاصر کمک کند و الگویی ارزشمند برای سیاستمداران و فعالان سیاسی فراهم آورد.


منابع و مآخذ

  1. شریعتی، علی. «فاطمه فاطمه است». تهران: انتشارات سپاهان، ۱۳۵۴.
  2. هاشمی رفسنجانی، علی اکبر. «سیره سیاسی حضرت زهرا (س)». تهران: دفتر مطالعات سیاسی، ۱۳۷۸.
  3. طباطبایی، محمد حسین. «المدخل الی فقه اهل البیت». قم: انتشارات اسراء، ۱۳۷۲.
  4. محمدی، حسین. «مسئله فدک در تاریخ اسلام». تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۵.
  5. موسوی، عبدالکریم. «زن در تاریخ اسلام». تهران: انتشارات سمت، ۱۳۷۹.
  6. قرآن کریم، ترجمه و تفسیر آیت‌الله مکارم شیرازی، تهران: مرکز نشر قرآن، ۱۳۹۰.
  7. کتابخانه دیجیتال نور، مجموعه مقالات و کتب مرتبط با حضرت زهرا (س) و اندیشه‌های علی شریعتی و هاشمی رفسنجانی.