کربلایی و عاشورایی شدن، مستلزم شناخت و تبعیت است

سردبیر

سیدالشهداء، امام حسین علیه السلام:

«وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی ص أُرِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أَسِیرَ بِسِیرَةِ جَدِّی وَ أَبِی‏ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ (ع)» (المناقب، ابن شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۹)

من فقط برای اینكه جامعه اسلامی را اصلاح كنم قیام كرده‌ام. اراده دارم تا امر به معروف و نهی از منكر كنم و به روش جدّم و پدرم علی ابن ابی طالب علیه السّلام رفتار نمایم.

●- رشد و تکامل هر فرد و جامعه‌ای، در گرو جاری شدن «امر به معروف و نهی از منکر» می‌باشد؛ اما در این راستا، توجه به چند نکته بسیار ضروری می‌باشد:

1- اولین آمر به معروف و ناهی از منکر، خداوند متعال می‌باشد. 2- انسانی به خلیفة اللّهی نزدیک می‌شود که تجلّی او باشد. 3- امر به معروف و نهی از منکر، موعظه، توصیه و نصیحت نیست، بلکه “واداشتن و بازداشتن” است. 4- بالتبع این وظیفه، ابتدا بر عهده حکومت، دولت و صاحبان امکان و قدرت می‌باشد (حتی پدر، مادر، معلم، مربی). 5- تا کسی معروف و منکر را نشناسد و خود عامل نباشد، نمی‌تواند امر و نهی کند. 6- اصلی‌ترین و رأس “معروف‌ها”، شناخت و پذیرش “ولایت حق” است، و اصلی‌ترین “منکرها”، عدم پذیرش “ولایت باطل” در هر امری می‌باشد.

پاسخ